پریار همان پوریای ولی هفتصد سال پیش زورخانه را احیا کرد جایی که پهلوانان گرد می‌آمدند.بی شک پهلوانی

و مرام پهلوانی با فرهنگ ایرانی آمیخته شده و از دوران باستان به جای مانده است.

از پازدن و چرخ زدن و کباده کشیدن همه از رسم‌‌های زورخانه است. [رسم‌های زورخانه‌ای]

اما نباید اینگونه انگاشت که زورخانه و پهلوانی به پایان رسیده و این روزها از آن خبری نیست این نوشتار

برای مطرح کردن چنین چیزی است.

فدارسیون بین‌المللی ورزش‌های زورخانه‌ای [زبان انگلیسی]

هیئت ورزش پهلوانی و زورخانه‌ای شهرستان یزد

هیئت پهلوانی و زورخانه‌ای شهرستان کرمان

در روزگار ما جهان پهلوان تختی بی‌شک پهلوان جهان بود کسی که بعد از اعلام فوت‌اش ۷ نفر در ایران خودکشی

کردند تا آنجا که قصابی در کرمانشاه که خودکشی کرده بود این متن را بر روی شیشه مغازه خود نصب کرده بود :

جهان بی جهان‌پهلوان ماندنی نیست.

هنگامی که سال ۱۳۴۱ زلزله مهیب بوئین زهرا باعث کشته شدن ۲۰ هزار نفر از مردم شد ، تختی با یک کامیون

به محلات پرجمعیت تهران رفت و با بلندگو از مردم خواست کمک‌هایشان را به او بدهند این حرکت تختی چنان

موج بزرگی ایجاد کرد که مردم نیکوکار ده‌ها کامیون همراه او کردند ، این حرکت تختی در تاریخ ایران ماندگار

شد.[غلامرضا تختی] [سه ساعت و نیم التهاب تا انتشار خبر مرگ تختی]

تختی مثال بارز و الگوی مناسب یک پهلوان و اخلاق پهلوانی است و او این درس را در زورخانه‌ها آموخته بود.

 

 




   پویا ربانی در تاریخ ۴م شهریور ۱۳۸۹ گفته:

درود بر حضرت والا

کم پیدا می شوند قهرمان هایی که پهلوان باشند ان هم از نوع درجه یکش و نه مثل پهلوان نماهایی که هرگاه منفعت خود را در خطر می بینند ذات شیطانی خود را نمایان می سازند و یکسره در هراسند که خدایی ناکرده کسی رکوردشان را جابه جا نکند . واقعا چه کسی را سراغ دارید غیر از اقا تختی که با بدنی برهنه به میان جمعیت رفته و تقاضای کمک برای زلزله زدگان کند . براستی که زبان در ستایش اخلاق نیکوی تختی عاجز و ناتوان است اما ای کاش ذره ای از وجود پاک این جوان مرد در ورزشکاران حال حاضرمان بود که این چنین بیشرمانه رفتار نمی کردند و به خودشان دستور نمی دادند که به خودشان پاداش بدهند . حضرت والا حتی اوردن نام این شخص برایم کراهت بار است . حیف از ان لحظاتی که پای مسابقات این ادم گذاشتم .

پست جالبی بود و بسی از خواندنش لذت بردم . انتقاد قبلی خودم را پس گرفته و دوباره زبان به ستایش تارنامه شما می گشایم .


   خسرو در تاریخ ۸م شهریور ۱۳۸۹ گفته:

حضرت والا، از اوّلین باری که بچه بودم، پنج شش سالم بود و بابام منو برد زورخونه من عاشق زورخونه و مرشدش و ورزشای زورخونه‌ای شدم. اینور دنیا زورخونه نداریم دلم برای زورخونه خیلی تنگ شده امیدوارم که این ورزشگاهای باستانی هیچوقت جاشونو به باشگاهای مدرن ندن. البته پهلوانانی مانند پوریای ولی و تختی همیشه جای خواصی در دل ما دارند و در یاد ما هستند و خواهند بود.