انانکه بامداد بهشت ارزو کنند                      خوب است در بهار شیراز رو کنند

با یک کرشمه دخترکان سیاه چشم             تاراج هوش و غارت دل از دو سو کنند

گلجهرگان به چشمه سعدی گشاده موی      عریان شوند و غوطه زنان شستشو کنند

اشک بهشت،باغ ارم قصر دلگشا                جنات را مجسم در پیش رو کنند

همت طلب ز سعدی و حافظ که عالمی        تکریم این دو شاعر ازاده خو کنند

نازم به اهل فارس که بهر معاشرت               هر جا رسند اهل دلی جستجو کنند

دندانه های کاخ خشایار شاه هنوز               از شوکت قدیمی خود گفتگو کنند

دلدادگان کعبه زرتشت را بگوی                    اول در اب چشمه زنگی وضو کنند

صاحب دلی کجاست که دانشوران فارس          جان را فدای مقدم مسعود او کنند