اول به زورخانه چو رفتی زمین ببوس

آری جهان بانام جهان آفرین ببوس

از پهلوانان و از مرشد و پیشکسوتان

سر به آستان ببر پس آستین ببوس

خواهی که نور چشم شوی پیش این و آن

پیشانی و جبین و رخ این و آن ببوس

دست خدای را به حقیقت به دست گیر

این شعر را چنین بخوان و زمین را چنین ببوس