بیومکانیک ورزش زورخانه ای - بخش دوم شنا رفتن

 

در ادامه بخش اول این مقاله که به بررسی و تحلیل بیومکانیکی میل گرفتن در ورزش زورخانه ای پرداخته بود، این بخش حرکت شنا رفتن را مورد تحلیل قرار خواهد داد.
همانند بخش گذشته ابتدا به اصول حرکت شنا رفتن پرداخته خواهد شد و در ادامه به توضیح نتایج بدست آمده از پژوهش به روی این ورزش پرداخته خواهد شد.

اصول و مهارت هاى پایه و تکنیک هاى شنا رفتن
اصطلاحاً در زورخانه به حرکتى گفته مى شود که ورزشکار به صورت درازکش با تکیه بر پاهاى خود، بالا تنه را بر روى دست ها پرس مى کنند. این حرکت معمولاً بر روى تخته شنا انجام مى شود. در همه انواع شنا به غیر از شناى پیچ اولاً فاصله دست ها بر روى تخته شنا حداقل به اندازه عرض شانه یا کمى بیشتر است و در هنگام پایین رفتن، دست ها باید به بدن چسبیده باشد و سینه ورزشکار نزدیک تخته شنا قرار بگیرد.

شناى کرسى سر نوازى
شناى کرسى اولین نوع شنا رفتن است که با پاهاى باز و با چهار شماره با ریتم مرشد انجام مى شود؛ در تمام حرکات تنه بدون زاویه و به موازات زمین قرار دارد.
1. پایین



شکل 1

2. بالا و عقب



شکل 2

3. حرکت دست و سر به سمت چپ



شکل 3

4. حرکت دست و سر به سمت راست



شکل 4

شناى شلاقى
به همان ترتیب شناى کرسى انجام مى شود با این تفاوت که حرکات، با دو شماره صورت مى گیرد.
1. بدن پایین روى تخته، پاها باز



شکل 5

2. بدن به حالت کرسى بالا، سر به داخل



شکل 6

اکنون به بررسی بیومکانیکی حرکت شنا رفتن پرداخته خواهد شد.

شکل زیر نحوه قرار گرفتن نشانه ها برای حرکت میل گرفتن را نشان می دهند.



شکل 7: نحوه نشانه گذاری

ابزار اندازه گیری
در حرکت شنا رفتن همانند حالت میل گرفتن برای اندازه گیری داده های سینماتیکی از یک سیستم آنالیز حرکت استفاده شده است که مجهز به دوربین فیلم برداری با قابلیت تصویربرداری 1000 فریم در ثانیه است. برای اندازه گیری داده های سینتیکی هم از یک دستگاه سکوی نیرو استفاده شده است.
شخص آزمودنی یک باستانی کار با تجربه است.

نتایج آزمون شنا رفتن:
در اشکال زیر نمودار حرکت لینک ها در حالت حذف اعضا و مدل بدن آورده شده است.



شکل 8: نمودار حرکت لینک ها در حالت حذف اعضا در شنا رفتن

 



شکل 9: مدل بدن در حالت شنا

شکل زیر نشانگر تغییرات زاویه آرنج در شنا رفتن است. بیشینه زاویه باز شدن آرنج در حدود 180 درجه است. همچنین بیشینه زاویه خم شدن این مفصل در حدود 60 درجه است .

 



شکل 10:تغییرات زاویه آرنج در شنا رفتن

تحلیل نتایج پژوهش:
در حین شنا رفتن کف پا نباید فاصله بگیرد زیرا با فاصله گرفتن از زمین نیروی زیادی به تاندون¬های پا وارد می¬گردد. از مهم¬ترین موارد در اجرای این حرکت، ثابت نگه داشتن زاویه بین دو عضو ران و ساق پا است. همچنین بازو باید در حین پایین آمدن، کاملا به بدن بچسبد و سینه کاملا تخته را لمس کند.